Zoeken
  • Lone

Dat laatste stukje Nederland

Bijgewerkt: 12 apr 2019


Misschien moeten we gebroken worden om te kunnen groeien. Afstand nemen om dingen objectief te kunnen bekijken. Want wat voelt dat goed, als dat laatste stukje ‘Nederland’ word afgeknipt. Pure verlossing, je voelt je bijna (maar net niet) als het ware herboren. Ik zou toch verdriet moeten voelen? Een steek in mijn fragiele hart of een rib uit mijn lijf? En ja, dat komt ook, maar eerst kalmte. Eenmaal gedacht dat ik eindelijk mijn spastische emoties onder controle had. Was het weer even een shock dat toch weer niet zo bleek te zijn.  “Ik voel me thuis!” Of “Ja mam, hier woon ik”. Waren kreten die uit mijn mond vlogen. Maar, “Misschien was dit te hoog gegrepen voor me” en “Ik ook altijd met mijn ondoordachte waanideeën” zijn een van de hersenspinsels die de afgelopen dagen ook door mijn hoofd hebben gespookt. Waarom gaan mijn gevoelens zo op en neer? Dit waren dagelijkse gedachten die mijn bloedmooie malta avontuur als het waren deden verpesten.  Na een intensive analyse heb ik geconstateerd dat iedereen zijn/of haar Malta ervaring anders beleeft. “Wat een verassing zeg” zou je zeggen. Maar in mijn ogen zaten we wel allemaal in het zelfde schuitje. Wij, jonge typische ambitieuze Nederlandse studenten op stage in het schitterende Malta.  Ik heb het grote genoegen gekregen dat ik de laatste paar weken veel fijne heb mensen heb mogen leren kennen. Veel verschillende mensen, verschillende types, uit verschillende uithoeken van Nederland. “Ja dit ik echt! bij mij gaat er gewoon zo even een knop om, dan ben ik moe en dan ga ik weer helemaal uit mijn dak!” Vertelde iemand mij tijdens het stappen. “Ik zou graag meer opstap willen gaan, maar de mensen zijn zo kinderachtig” deelde de ander met me. “Ik word zo gek van mijn huisgenoot!” werd er klagelijk gezegd. “Gelukkig heb ik hier geen last van, door onze boot thuis heb ik zeebeentjes zeg maar”. werd me op de roerige carnavals boottocht verteld.   Ja...., thuis, soms floept me “vanavond lekker thuis een filmpje kijken” uit de mond. In minder dan 0,45 seconden knipperen mijn ogen even drie keer sneller, friemel ik aan mijn vingers en moet ik even slikken. “Loon, dit is oke, je thuis is ook hier in Malta”. Verteld mijn gedachte me in alle rust. Verdorie zeg, kijk vooruit man! Apprecieer waar je zit, koester de herinneringen die nu hier al hebt gemaakt. En lees (plus beantwoord) de berichten die je van onlangs nieuwe nummers hebt ontvangen. Bij twijfel niet doen zei men. Ik zeg doen wat goed voelt. Daarom wil ik dit toch even bespreken. Niet iedereen in Malta ervaart de dingen net zoals de ander. Maar voor wie dit hemel op aard is, zal het voor de ander een eindeloze nachtmerrie zijn. Ik heb gezworen eerlijk te zijn toen ik begon met de blogs. Want emigreren is niet niks, klaar, basta. Ondanks dat gaat de een er wat makkelijker mee om. En de ander heeft het er maar moeilijk mee. Daarom vind ik het belangrijk dat het wel besproken word. En dat het niet erg is, want ( en dit meen ik uit het diepste van mij hart) het komt goed.


Mijn social media gebruik is met het vertrek uit Nederland gestegen. Tot mijn verbazing moet ik toegeven. Ik wilde juist eindelijk mijn twee boeken eens gaan uitlezen. Maar ik wil constant geconfronteerd worden met het leven in Nederland. Pure zelfmarteling vertel ik je, althans voor mij. “Hallo, ik ben er ook nog, ga niet verder zonder mij” is eigenlijk de kreet die ik er van afwerp. Want als het er op aankomt is het uit het oog uit het hart. Mijn advies is om erop uit te gaan. Ga leuke activiteiten ondernemen en sta open voor nieuwe mensen! Zoveel mooie plekken en voor echt iedereen wat wils. Zelf heb ik happy hour ontdekt, twee cocktails voor de prijs van een? Dat vinden onze studenten portemonnees heel fijn. Want ondanks waar iedereen zo verschillend is over heimwee, wilt iedereen graag nieuwe vriendschapsbanden leggen. Ik heb een geweldige groep vriendinnen, mijn steun en toeverlaten. Samen hebben we heerlijke pizza meidenavondjes, sushi dinner dates en late stapavonden. Verder kan ik me eindelijk gaan focussen op het nu. Het eiland beter leren kennen en ontvang ik maandelijks hoogbezoek. Wens me succes, tot weerziens!


Groetjes, Lone


p.s. Wij, The Limbo Spice Girls vermaken ons hier ontzettend. Wees maar niet bang dat we iets zullen missen.

308 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

5# Mijn Verblijf

Mijn vervlijf op het park is heel simpel we hebben een huisje gekregen voor 8 personen. Normaal zou iedereen daar in zitten maar door corona zitten we er nu met 3 personen in alle jongens bij elkaar e

4# Mijn Werkzaamheden

Mijn werkzaamheden bij mijn stageplek waren best divers al want, we moesten al best flexibel zijn in ons werk maar, het meeste waar ik mee bezig ben is dan natuurlijk de animatie. Mijn werkzaamheden i

3# Kennismaking met Roompot

Ik hoorde als eerste van Roompot van mijn vriend Valentijn die al is eerder bij Roompot heeft stage gelopen. Dit jaar wou ik er dan ook naartoe omdat, ik ook een Leisure stage wou doen en het liefst o

© 2019  VISTA college  |  COLOFON  |  AVG

Valkenburgerweg 148  |  6419 AW Heerlen  |  The Netherlands

s.laouaji@vistacollege.nl  / v.reinders@vistacollege.nl |  +31 (0)88-001 50 00